ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΟ STORY ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΤΣΙΑ ΧΗΡΣΤ

Ο πλούσιος που έγινε φτωχός. Ο μπατήρης που έγινε πρίγκηπας. Ο βασιληάς που κατέληξε ζητιάνος. Συμβαίνουν. Όλα γίνονται. Όλα έχουν γίνει. Όχι μονάχα μια φορά. Ποτέ, όμως, δεν είχε προηγούμενο η περίπτωση της κακομαθημένης Πατρίτσια. Που στα 19 της χρόνια την άρπαξε κάποια «17 Νοέμβρη» της Αμερικής κι εκείνη έγινε μέλος της τρομοκρατικής συμμορίας.
 

ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Ο ΑΓΙΟΣ

Έχω ψάξει πολύ τη λέξη «Αγάπη». Άσε το νόημα της και το περιεχόμενο, που δεν το δέχομαι. Τι θα πει «Αγάπη»; Δεν υπάρχει αυτό το πράμα. Δεν υπήρξε ποτέ. Σ' αυτό έχω καταλήξει. Ότι ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να αγαπήσει. Ο άνθρωπος απλά αρέσκεται. Του αρέσει αυτό κι εκείνο. Τον γεμίζει συναισθηματικά και ψυχικά τούτο και το άλλο. Κι αυτό είναι αρκετό, υπεραρκετό ένας άνθρωπος να είναι σωστός και ισορροπημένος, τόσο με τον εαυτό του, όσο και με τους άλλους.

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΗ ΓΗ

Ποιος Χίτλερ και ποιος Στάλιν. Αυτά είναι παιδιά του κατηχητικού, όπως θαρρούμε στη σκέψη ότι είναι αυτό το εκκλησιαστικό σχολείο, αν συγκρίνουμε τον Γερμανό και τον Γεωργιανό με τον Ισπανό Θωμά Τορκεμάδα, τον μέγα αρχιεροεξεταστή. Μιλάει η Ιστορία. Προσκοπάκια μοιάζουν μπροστά στον Τορκεμάδα άπαντες οι βασανιστές, επώνυμοι κι άγνωστοι κάθε χούντας.
 

Εξωφυλλα δισκων - εργα τεχνης

Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, τα εξώφυλλα των δίσκων ήταν μια πολύ σοβαρή υπόθεση που έπαιζε καθοριστικό ρόλο. Περνώντας τα χρόνια, η φάτσα του τραγουδιστή, αντικατέστησε σταδιακά τα έργα τέχνης του Τσαρούχη, του Μόραλη, του Μυταρά ή του Φασιανού κι έτσι στη συντριπτική πλειοψηφία, το κυρίαρχο θέμα στα εξώφυλλα των δίσκων ήταν το πρόσωπο του ερμηνευτή, της ερμηνεύτριας.

ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΣΒΑΣΤΙΚΑ, ΤΟ ΙΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΔΙΑ

Τους ξεφτύλισε όλους ο Χίτλερ. Πήρε τον αγκυλωτό σταυρό, σύμβολο πανάρχαιο, πολλών πολιτισμών και θρησκειών και τον καπέλωσε. Λες σήμερα αυτό είναι η ναζιστική σβάστικα, που εκφράζει φασισμό, ρατσισμό, τα SS, τον ολοκληρωτισμό, την παράνοια και την καταστροφή του Χίτλερ.

ΤΑ ΜΑΣΟΝΙΚΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Η ελληνική Ιστορία έχει σνομπάρει την Φιλική Εταιρεία, σχεδόν την περνάει στο ντούκου. Περισσότερο αναδεικνύει τις σπουδαίες και αποφασιστικές μάχες μετά τον ξεσηκωμό του 1821 και, βέβαια, στέκεται στα πρόσωπα. Στους καπεταναίους.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΙ ΠΑΛΙΟΑΟΥΤΗΔΕΣ…

Πέρασαν 76 χρόνια για να καθιερωθεί, επί της ουσίας να αναγνωριστεί, από το ελληνικό κράτος η γενοκτονία των Ελλήνων στην Τουρκία από το καθεστώς του εθνάρχη τους Μουσταφά Κεμάλ. Η σημερινή ημέρα, η 14η Σεπτεμβρίου , με ομόφωνη απόφαση της Βουλής το 1998, ανακηρύχτηκε ''Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τούρκικο κράτος''.

Η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΡΟΒΙΝΣΩΝΑ ΚΡΟΥΣΟΥ

Συγγραφέας. Αδύνατον, λες, ένας μεγάλος συγγραφέας, που έγραψε τη δική του προσωπική Ιστορία στο παγκόσμιο πάνθεον της λογοτεχνίας, έστω ένα τουλάχιστον έργο του παραμένει δοξασμένο, να είναι και κάτι... άλλο εκτός από γραφιάς. Π.χ. και μπίζνεσμαν. Και πράκτορας του βασιληά, της κυβέρνησης. Και πρωτοπόρος δημοσιογράφος. Και εισπράκτορας φόρων.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΝΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ

«Έζησα μόνον 14 μήνες ως γυναίκα, δεν ήταν πολύ, όμως βίωσα την απόλυτη ανθρώπινη ευτυχία, μία πλήρη ζωή για εμένα...» είπε η Λίλυ πριν ξεψυχίσει, γνωρίζοντας ήδη ότι δεν γλύτωνε το θάνατο. Ως γυναίκα πλέον πρόλαβε να ζήσει ένα σύντομο, όμως τόσο έντονο έρωτα με άνδρα, έναν έμπορο τέχνης στο Παρίσι.